Love is ? Chapter 38
posted on 15 May 2012 00:16 by halfcircle in All-NC
ฮีชอลอุทานออกมาได้แค่สั้นๆ ก่อนจะเงียบไปเพราะริมฝีปากอวบอิ่มถูกตรึงไว้ด้วยริมฝีปากของเพื่อนรัก เขาเบิกตาโพลงเพราะไม่คิดว่าซีวอนจะรวบรัดแบบนี้ และแม้ว่าจูบจะไม่ได้เร่าร้อนเท่ากับจูบแรกในคืนนั้น แต่เพียงแค่นี้ก็ทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงจนแทบไม่เป็นจังหวะได้
“ขอบใจฮีชอล ขอบใจที่ยังรู้สึกกับฉันเหมือนเดิม” ซีวอนกระซิบบอกแผ่วเบา ในขณะฮีชอลตัวอ่อนปวกเปียกเพราะรสของจูบที่หวานล้ำไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ตาคู่สวยทอดมองไปยังดวงตาของคนที่ตัวเองหลงรักมาเนิ่นนาน ในใจร้องห้ามว่าทั้งหมดควรจะหยุดลงแค่ตรงนี้ก่อน
ฮีชอลรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเดินหลงอยู่กลางทะเลทราย เขากระหายน้ำจนแทบจะก้มลงและคว้าเม็ดทรายมากิน ริมฝีปากที่เพิ่งได้รับจูบแห้งผากจนรู้สึกได้ ส่วนเลือดในกายก็ร้อนระอุเหมือนมีไฟกองใหญ่ถูกจุดขึ้นอยู่ภายใน
เขาไม่เข้าใจว่าทำไมถึงรู้สึกแบบนี้ เพราะจูบนั่นเหรอ หรือเป็นเพราะเขาสองคนกำลังกอดก่ายกันแน่นพร้อมกับความรู้สึกที่มีตรงกัน เขาไม่ได้รักซีวอนข้างเดียวอีกต่อไปแล้ว เพียงแค่เอื้อมมือไปคว้า เพียงแค่นั้นเขาก็จะได้ทุกอย่างที่ตัวเองต้องการ
ในขณะที่ตายังคงประสานกันและความคิดที่ล่องลอยไป ฮีชอลรับรู้ว่าซีวอนกำลังขยับเข้ามาใกล้ทีละนิดๆ สมองบอกว่าเขาควรจะหันหลบ หากแต่ร่างกายกลับทำในสิ่งที่ตรงกันข้าม ฮีชอลเชิดหน้าขึ้นช้าๆ ก่อนจะเผยอปากรับจูบที่เร่าร้อน และยั่วยวนกว่าทีแรกนับร้อยเท่าพันเท่า เผลอๆ จะมากกว่าจูบแรกที่เต็มไปด้วยความเมามายในคืนนั้นด้วย
กลีบปากร้อนๆ บดเบียดกันจนไร้ซึ่งช่องว่างของอากาศ ฮีชอลครางฮือประท้วงเพราะขาดอากาศหายใจ หากแต่ซีวอนกลับไม่ยอมละออกไป ตรงกันข้าม ร่างสูงกลับพลิกตัวขึ้นไปด้านบน ก่อนจะบดเบียดริมฝีปากอย่างหนักหน่วงจนฮีชอลหมดสิ้นเรี่ยวแรง
ลิ้นสากตรงเข้าทำงานอย่างคนช่ำชอง ซีวอนไล่เล็มกลีบปาก ก่อนจะดุนดันเบาๆ เพื่อขอให้ฮีชอลยินยอมให้เขาตักตวงรสชาติที่ซุกซ่อนอยู่ภายใน และแน่นอนว่าถึงแม้มันจะทำให้ฮีชอลทรมานมากยิ่งขึ้น เขาก็ยินยอมเผยอริมฝีปากให้
ลิ้นเล็กๆ ถูกไล่ต้อนจนรู้สึกจนตรอก ฮีชอลขยับตัวและดันหน้าอกของซีวอนให้ออกห่าง แต่ทว่าผลลัพธ์ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ซีวอนยังคงไล่จูบอย่างดูดดื่ม ในขณะที่มือไม้เริ่มปัดป่ายไปทั่วโดยเฉพาะอย่างยิ่งตรงบริเวณหน้าท้องที่กำลังเกร็งแน่น
“อืม..” ฮีชอลครางเสียงดังเมื่อเสื้อยืดตัวเก่งถูกเลิกขึ้นจนถึงหน้าอก เขาอยากจะหยุด แต่ซีวอนกลับไม่ยอมให้มันเป็นแบบนั้น ร่างสูงลากมือไปตามแนวสีข้าง ก่อนจะเลื่อนลงไปที่เอวและต้นขาที่ยังมีกางเกงขายาวสวมทับไว้
“ฮีชอล...ฉันรักนายนะ...เป็นของฉันเถอะ” และแล้วซีวอนก็พูดออกมาเมื่อแน่ใจว่าฮีชอลจะไม่มีวันปฏิเสธในสิ่งที่เขาขอ “นะ...ฉันรักนาย...ฉันไม่อยากเสียนายไปอีกแล้ว คนดีของฉัน”
ฮีชอลได้แต่หอบหนักเพราะถูกช่วงชิงลมหายใจนานนับนาที อีกครั้งที่สมองสั่งว่าเขาควรจะปฏิเสธ แต่ร่างกายกลับตอบสนองไปในอีกทิศทาง เขานอนนิ่งขณะที่มองซีวอนโน้มตัวเข้ามาใกล้ ก่อนจะยกแขนทั้งสองข้างขึ้นโอบกอดอีกฝ่ายเป็นคำตอบที่มีเพียงร่างกายเท่านั้นที่เห็นด้วย
เมื่อได้คำตอบซีวอนก็เหมือนคนย่ามใจ เขาไล่ปลายจมูกไปตามแก้มนวลของฮีชอล สูดกลิ่นหอมอ่อนๆ ที่ทำให้ใจเต้นแรงได้ทุกครั้งที่เข้าใกล้ จากนั้นจึงค่อยเลื่อนลงมาที่ซอกคอขาวๆ จูบย้ำๆ แต่ก็ทะนุถนอมราวกับเป็นแก้วที่บอบบาง
“อา...หอมจังฮีชอล” ซีวอนครางบอกแผ่วเบา ก่อนจะเลื่อนมือไปถอดเสื้อยืดที่ยังค้างอยู่ตรงอกของฮีชอลออก จากนั้นจึงค่อยเลื่อนลงไปที่ขอบกางเกงและปลดมันออกอย่างชำนาญ
ไม่กี่นาทีหลังมือซนเริ่มทำงาน ซีวอนกับฮีชอลก็กอดก่ายกันอยู่บนเตียงในสภาพที่เปลือยเปล่า ซีวอนยิ้มหลังจากยืดตัวมองร่างกายของเพื่อนที่ตัวเองเคยมองข้ามไปอย่างชื่นชม ทำไมฮีชอลถึงได้สวยไปทั้งตัวแบบนี้นะ
“อย่า...อย่ามอง” เสียงหวานบอกอย่างอายๆ ฮีชอลพยายามจะดึงผ้าห่มขึ้นมาปกปิดร่างกาย แต่ก็โดนซีวอนรั้งไว้เสียก่อน
“อื้ม...ปิดทำไม.. ออกจะสวย” ซีวอนพูดไปตามที่ตัวเองรู้สึก เขาตื่นเต้นเหลือเกินเมื่อคิดว่าอีกไม่กี่นาทีต่อจากนี้ก็จะได้ครอบครองร่างกายแสนสวยนี้แล้ว “ทำไมฉันถึงมองไม่เห็นนายตั้งแต่ทีแรกก็ไม่รู้”
พูดพลางลากปลายนิ้วไปบนร่างกายแสนสวย ก่อนจะโน้มลงอีกครั้งเพื่อพรมจูบจับจองทุกตารางนิ้ว ลิ้นสากเล็มเลียไปบนผิวใสแผ่วเบา ก่อนจะมาหยุดอยู่ตรงยอดอกสีสวยที่ไวต่อความรู้สึก
“อ๊ะ..”
ฮีชอลครางเบาๆ เมื่อซีวอนขบเม้มอยู่ตรงยอดอกไม่ไปไหน ความเสียวซ่านที่ถาโถมทำให้เขาไม่อยากจะคิดถึงอะไรทั้งสิ้น ทุกๆ สัมผัสที่แผ่ซ่านยุยงให้เขาแอ่นรับราวกับคนที่เจนจัด วินาทีนี้เขาเข้าใจแล้วว่า เหตุใดหนุ่มสาวทุกคนถึงได้ติดใจกับสัมผัสเช่นนี้นัก
มือบางสอดเข้าไปในกลุ่มผมนุ่มๆ ของซีวอน ขยุ้มเบาๆ เพื่อระบายความรู้สึกที่กำลังเอ่อล้นออกมา แต่มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลยเมื่อซีวอนเลื่อนตัวลงต่ำจนฮีชอลรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดอยู่กลางลำตัว เขาผวาเฮือกเมื่อสุดท้ายแก่นกายก็ถูกครอบครองจากริมฝีปากที่ชุ่มฉ่ำ เขาอายแต่ก็รู้สึกดีจนไม่อยากให้ซีวอนหยุด
“อื้ม..ซะ...ซีวอน...”
ครางเบาๆ เมื่อเพื่อนรักชัดรูดริมฝีปากขึ้นและลงเป็นจังหวะ ฮีชอลเกร็งแน่นไปทั้งตัว ยิ่งเมื่อเพื่อนรักเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น ฮีชอลก็ยิ่งเกร็งจนแก่นกายกลางลำตัวแข็งขืนขึ้นมา
“อ๊ะ...ซีวอน...ฉัน...อื้ม~”
ฮีชอลครางอย่างขาดห้วงเมื่อจู่ๆ ซีวอนก็หยุดจังหวะลง ร่างสูงยืดตัวขึ้นมองแก้มแดงๆ ของฮีชอลพร้อมกับรอยยิ้ม จากนั้นจึงค่อยก้มลงจูบอย่างอ่อนโยนอีกครั้ง
“ฉันสัญญาว่าจะทำให้นายมีความสุข” ซีวอนกระซิบบอกหลังจากที่จูบแสนหวานผ่านพ้นไป เขายืดตัวขึ้นก่อนจะจับขาของฮีชอลแยกออกและพาดขึ้นบนไหล่ของตน จากนั้นก็ขยับเข้าไปใกล้จนแกนกายสัมผัสกับช่องทางด้านหลังที่กำลังเกร็งแน่น
“ผ่อนคลายหน่อยนะ เจ็บแค่แป๊บเดียว”
ฮีชอลพยายามจะเชื่อซีวอน เขาพยักหน้าทั้งที่ยังหอบหนัก จากนั้นก็หลับตาปี๋เพราะกลัวถึงสัมผัสแรกที่ได้ยินมาว่ามันเจ็บจนแทบจะกรีดร้องออกมา
“อ๊ะ!! อ๊ะ!! ซีวอน...อ๊ะ เจ็บ...ฉะ..ฉันเจ็บ”
และมันก็จริงอย่างที่ใครๆ พูด เพราะทันทีที่ซีวอนออกแรงดันแกนกายของตัวเองเข้ามา ความเจ็บก็แล่นลิ่วจนฮีชอลก็ครางบอก
“อย่าเกร็ง..อืม..คนเก่งอย่าเกร็งนะ”
ฮีชอลได้ยินคำนี้ซ้ำๆ ตลอดเวลาที่ซีวอนพยายามสอดแทรกตัวตนเข้ามา เขาพยายามแล้ว หากแต่ร่างกายก็ไม่ยอมฟังคำสั่ง ฮีชอลเกร็งแน่นไปทั้งตัว ในขณะที่ซีวอนก็ไม่อาจหยุดความต้องการได้
“อื้อ....เจ็บ..อา...เจ็บ...ฉันเจ็บ”
“อืม..ขอโทษ...ทนอีกนิดนะฮีชอล” ซีวอนกัดฟันบอกก่อนจะโน้มตัวลงมอบจูบเร่าร้อนเพื่อที่ฮีชอลจะได้ไม่ไปสนใจความเจ็บปวดที่เกิดขึ้น มือหนาลูบไล้ร่างกายที่ตอนนี้ถูกตีตราจองไปแล้วทุกตารางนิ้ว ก่อนจะมาจบที่ยอดอกสีชมพูที่เปลี่ยนเป็นสีชมพูเข้มเพราะโดนดูดดุนไปก่อนหน้านี้
ได้ผล ซีวอนรู้สึกได้ว่าช่องทางที่ตอดรัดแน่นค่อยๆ คลายตัว แม้นี่จะเป็นครั้งแรกที่เขามีอะไรกับผู้ชายด้วยกัน แต่ทุกอย่างก็บอกชัดเจนว่าฮีชอลพร้อมแล้ว ซีวอนดันตัวขึ้นอีกครั้ง จากนั้นก็กระแทกสะโพกเบาๆ จนในที่สุดเขาทั้งสองก็หลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว
“อ๊ะ...อา!~”
เป็นฮีชอลที่ครางออกมา เขาอึดอัดกับมันเหลือเกิน แต่ในอีกมุมหนึ่งก็เสียวซ่านอย่างประหลาด มันไม่เหมือนจูบ ไม่เหมือนตอนที่ซีวอนใช้ปากกระตุ้น มันมากกว่านั้น เร่าร้อนและชวนให้ถวิลหามากยิ่งกว่า
“ขะ..ขยับ..ซีวอน..ขยับ”
ฮีชอลไม่เข้าใจว่าทำไมถึงพูดแบบนี้ รู้แค่อยากให้ซีวอนขยับ อยากรับรู้ถึงความรู้สึกขณะที่เขาและซีวอนต่างก็เคลื่อนไหว มันจะเสียวซ่านเพียงใด จะมากพอที่ทำให้เขายอมมองข้ามทุกอย่างและทิ้งตัวลงยังบ่อบึงแห่งความใคร่รึเปล่า
“อ๊ะ...จะขยับแล้วนะ ถ้าเจ็บก็ร้องออกมานะฮีชอล” ซีวอนกัดฟันบอก จากนั้นจึงค่อยๆ ขยับแกนกายเข้าออกช้าๆ เพราะไม่อยากเห็นฮีชอลต้องเจ็บมากไปกว่านี้
แต่ช่างน่าเสียดายเมื่อความรู้สึกที่เขาได้รับมันกำลังทำให้ความทะยานอยากพุ่งสูงจนยากจะดึงลงมา จังหวะเชื่องช้าค่อยๆ ถูกเร่งให้เร็วขึ้น เร็วขึ้น จนร่างกายของฮีชอลสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกอันหนักหน่วง
“อ๊ะ!..อ๊ะ!..อ๊ะ!..อ๊ะ!..อ๊ะ!..”
เสียงหวานครางไม่ได้ศัพท์ ฮีชอลจิกปลายนิ้วลงบนหมอนพร้อมกับซุกหน้าลงเพราะอับอายเกินกว่าจะให้ซีวอนเห็นได้ นี่เหรอความใคร่อยาก มันวิเศษและชวนหรรษาถึงขนาดนี้เชียวเหรอ เขามีความสุขเหลือเกิน ใช่....เขามีความสุขมากจริงๆ
“เร็วไปรึเปล่า อา..ฉันทำนายเจ็บรึเปล่า” เสียงทุ้มถามอย่างห่วงใยในขณะที่ยังคงเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นอย่างไม่อาจห้ามได้ โชคดีที่คำตอบของฮีชอลมีเพียงเสียงคราง ซีวอนจึงเดินหน้าต่ออย่างรวดเร็ว
“อ๊ะ!..อ๊ะ!..อ๊ะ!..อ๊ะ!..อ๊ะ!..”
“อา..ดีมั้ย..ดีมั้ยฮีชอล ชอบรึเปล่า”
“อื้อ!~ อ๊ะ..อ๊ะ..”
ฮีชอลตอบได้แค่นั้น ก่อนจะกัดริมฝีปากแน่นเมื่อความรู้สึกบางอย่างที่พิเศษยิ่งกว่าค่อยๆ ก่อตัวขึ้น ความเสียวซ่านแผ่กระจายจนเขาต้องเกร็งตัวอีกครั้ง ซึ่งนั่นก็ยิ่งทำให้ซีวอนขยับตัวเร็วและแรงจนได้ยินเสียงของผิวกายกระทบกันจนดังก้อง
“อ๊า!~ ซีวอน...ฉะ..ฉัน..ฉัน อื้อ!~”
“ใกล้แล้วใช่มั้ย....จะเสร็จแล้วใช่มั้ย”
อีกครั้งที่ฮีชอลไม่ตอบ เขาบิดตัวไปมา จนรู้สึกได้ถึงส่วนปลายของซีวอนที่สัมผัสกับร่างกายส่วนลึกของเขา จากนั้นก็กรีดร้องออกมาดังๆ เมื่อความรู้สึกที่อัดแน่นทะลักออกมา
“อ๊า!~”
เหมือนผีเสื้อนับร้อยบินวนอยู่ในท้อง ฮีชอลกระตุกกึกพร้อมๆ กับหลั่งน้ำคาวสีขาวข้นออกมาจนเลอะหน้าท้อง ส่วนซีวอนที่ดูเหมือนจะหลั่งออกมาหลังฮีชอลไม่กี่วิก็กำลังขยับสะโพกเข้าออกช้าๆ เพื่อปลดปล่อยทุกหยาดหยดออกมา
“อื้ม...สุดยอด....ทำไมถึงได้สุดยอดแบบนี้” เสียงทุ้มครางเบาๆ ก่อนจะถอนแกนกายออกช้าๆ อย่างระมัดระวัง จากนั้นก็ทิ้งตัวลงนอนข้างๆ โดยไม่ลืมรวบตัวฮีชอลที่หมดเรี่ยวแรงไปแล้วมากอดไว้
“มีความสุขรึเปล่า” เขาถามขณะมองเสี้ยวหน้าแสนสวยที่พร่างพรมไปด้วยเม็ดเหงื่อ
“อื้ม...มีสิ......”
“แล้วเจ็บรึเปล่า”
“ไม่...ไม่เจ็บ”
ได้ยินแบบนี้ซีวอนก็ใจชื้นขึ้นมา มันไม่มีอะไรแย่ไปกว่าการทำให้ครั้งแรกของฮีชอลมีแต่ความเจ็บปวดอีกแล้ว เขาอยากให้ฮีชอลมีความสุข ไม่ใช่มีแต่ทุกข์เหมือนที่แล้วๆ มา
“ฮีชอล ฉันสัญญานะว่าจะไม่ทำให้นายเสียใจเพราะความโง่เขลาของฉันอีก... ฉันจะรักนายและดูแลนายให้ดี ให้สมกับความรักที่นายมอบให้ฉัน”
คำตอบมีเพียงความเงียบจนน่าแปลกใจ ซีวอนขยับตัวเพื่อมองคนอ้อมกอดให้ชัด ก่อนจะต้องยิ้มกว้างออกมาเมื่อพบว่าที่ฮีชอลเงียบไป ก็เป็นเพราะร่างบางผล็อยหลับไปแล้วนั่นเอง
“โธ่..หลับไปซะแล้ว”
ซีวอนบ่นยิ้มๆ จากนั้นก็รวบคนที่ชิงหลับไปก่อนมากอดไว้แน่นเพื่อย้ำเตือนว่า
ความรักครั้งใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้วจริงๆ